ไอเรื้อรังระวังเป็น “มะเร็งปอด” จริงหรือไม่?

มะเร็งปอดเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับโรคมะเร็งทั่วโลก โดยมีอัตราการเสียชีวิตสูงสุดทั้งชายและหญิง การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุสำคัญของโรคมะเร็งปอด โดยคิดเป็นประมาณ 85% ของทุกกรณี มะเร็งปอดมักได้รับการวินิจฉัยในระยะลุกลามเมื่อตัวเลือกการรักษามีจำกัด การคัดกรองบุคคลที่มีความเสี่ยงสูงมีศักยภาพในการตรวจพบตั้งแต่เนิ่นๆ และเพิ่มอัตราการรอดชีวิตได้อย่างมาก

การป้องกันเบื้องต้น (เช่น มาตรการควบคุมยาสูบและการลดการสัมผัสกับปัจจัยเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม) สามารถลดอุบัติการณ์ของมะเร็งปอดและช่วยชีวิตได้

ภาพรวม

มะเร็งปอดเป็นมะเร็งชนิดหนึ่งที่เริ่มต้นเมื่อเซลล์ที่ผิดปกติเติบโตในปอดอย่างควบคุมไม่ได้ เป็นปัญหาสุขภาพที่ร้ายแรงซึ่งอาจทำให้เกิดอันตรายร้ายแรงและเสียชีวิตได้

อาการของโรคมะเร็งปอด ได้แก่ ไอไม่หาย เจ็บหน้าอก และหายใจลำบาก

สิ่งสำคัญคือต้องไปพบแพทย์ตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบต่อสุขภาพที่ร้ายแรง การรักษาขึ้นอยู่กับประวัติทางการแพทย์ของบุคคลนั้นและระยะของโรค

มะเร็งปอดชนิดที่พบบ่อยที่สุดคือมะเร็งเซลล์ไม่เล็ก (NSCLC) และมะเร็งเซลล์ขนาดเล็ก (SCLC) NSCLC พบได้บ่อยกว่าและเติบโตช้า ในขณะที่ SCLC พบได้น้อยกว่า แต่มักจะเติบโตอย่างรวดเร็ว

การสูบบุหรี่ เป็นปัจจัยเสี่ยงหลักของโรคมะเร็งปอด แต่ก็อาจส่งผลต่อผู้ไม่สูบบุหรี่ได้เช่นกัน ปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ได้แก่ การสัมผัสกับควันบุหรี่มือสอง อันตรายจากการทำงาน (เช่น แร่ใยหิน เรดอน และสารเคมีบางชนิด) มลพิษทางอากาศ กลุ่มอาการของมะเร็งทางพันธุกรรม และโรคปอดเรื้อรังที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

อาการมะเร็งปอดอาจทำให้เกิดอาการหลายอย่างที่อาจบ่งบอกถึงปัญหาในปอด อาการที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่:

• อาการไอที่ไม่หายไป
• อาการเจ็บหน้าอก
• หายใจถี่
• ไอเป็นเลือด (เม็ดเลือดแดง)
• ความเหนื่อยล้า
• น้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ

การติดเชื้อในปอดที่กลับมาเป็นซ้ำอีก อาการในระยะเริ่มแรกอาจไม่รุนแรงหรือไม่เป็นปัญหาระบบทางเดินหายใจทั่วไป ส่งผลให้การวินิจฉัยล่าช้า

การป้องกัน

การไม่สูบบุหรี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการป้องกันมะเร็งปอด

ปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ที่ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ :

• บุหรี่มือสอง
• มลพิษทางอากาศ
• อันตรายในสถานที่ทำงาน เช่น สารเคมีและแร่ใยหิน

การรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ สามารถป้องกันไม่ให้มะเร็งปอดแย่ลงและแพร่กระจายไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกายได้

การป้องกันมะเร็งปอดรวมถึงมาตรการป้องกันเบื้องต้นและทุติยภูมิ การป้องกันเบื้องต้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อป้องกันการเกิดโรคในระยะเริ่มแรกโดยการลดความเสี่ยงและส่งเสริมพฤติกรรมที่ดีต่อสุขภาพ ในด้านสาธารณสุข มาตรการป้องกันเหล่านี้ ได้แก่ การเลิกสูบบุหรี่ การส่งเสริมสภาพแวดล้อมที่ปลอดบุหรี่ การใช้นโยบายการควบคุมยาสูบ การจัดการกับอันตรายจากการทำงาน และลดระดับมลพิษทางอากาศ

การป้องกันมะเร็งปอดขั้นทุติยภูมิเกี่ยวข้องกับวิธีการคัดกรองที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อตรวจหาโรคในระยะเริ่มแรก ก่อนที่อาการจะปรากฏให้เห็นและสามารถระบุได้ในบุคคลที่มีความเสี่ยงสูง ในประชากรกลุ่มนี้ การตรวจพบตั้งแต่เนิ่นๆ สามารถเพิ่มโอกาสการรักษาที่ประสบความสำเร็จและปรับปรุงผลลัพธ์ได้อย่างมาก วิธีการคัดกรองเบื้องต้นสำหรับโรคมะเร็งปอดคือการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ขนาดต่ำ (LDCT)

การวินิจฉัย

วิธีการวินิจฉัยโรคมะเร็งปอด ได้แก่ การตรวจร่างกาย การถ่ายภาพ (เช่น การเอกซเรย์ทรวงอก เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ และการถ่ายภาพด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก) การตรวจภายในปอดโดยวิธี bronchoscopy การเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อ (ชิ้นเนื้อ) เพื่อตรวจทางจุลพยาธิวิทยา และคำจำกัดความของชนิดย่อยที่เฉพาะเจาะจง (NSCLC เทียบกับ SCLC) และการทดสอบระดับโมเลกุลเพื่อระบุการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมที่เฉพาะเจาะจงหรือตัวบ่งชี้ทางชีวภาพเพื่อเป็นแนวทางทางเลือกในการรักษาที่ดีที่สุด

การรักษาและการดูแล

การรักษามะเร็งปอดขึ้นอยู่กับประเภทของมะเร็ง ปริมาณการแพร่กระจายของมะเร็ง และประวัติทางการแพทย์ของบุคคลนั้น การตรวจพบมะเร็งปอดตั้งแต่เนิ่นๆ สามารถนำไปสู่การรักษาและผลลัพธ์ที่ดีขึ้น

การรักษารวมถึง:

• ခွဲစိတ်မှု
• รังสีรักษา (การฉายรังสี)
• เคมีบำบัด
• การบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย
• การบำบัดด้วยภูมิคุ้มกัน

การผ่าตัดมักใช้ในระยะแรกของมะเร็งปอด หากเนื้องอกยังไม่แพร่กระจายไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกาย เคมีบำบัดและการฉายรังสีสามารถช่วยลดขนาดเนื้องอกได้

การดูแลแบบประคับประคองเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ที่เป็นมะเร็งปอด มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการกับอาการ บรรเทาอาการปวด และให้กำลังใจทางอารมณ์ สามารถช่วยเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคมะเร็งปอดและครอบครัวได้

ขั้นตอนการดูแล

โรคระยะเริ่มแรก: การรักษาเบื้องต้นสำหรับมะเร็งปอดระยะเริ่มแรก (เช่น เนื้องอกจำกัดอยู่ที่ปอด โดยไม่มีการแพร่กระจายไปยังอวัยวะที่อยู่ห่างไกลหรือต่อมน้ำเหลือง) คือการผ่าตัดเอาเนื้องอกออกโดยขั้นตอนต่างๆ เช่น การผ่าตัดส่วนล่างออก การผ่าตัดแบ่งส่วน หรือการผ่าตัดลิ่ม . การบำบัดด้วย Neoadjuvant (เคมีบำบัดและ/หรือการฉายรังสีก่อนการผ่าตัด) สามารถช่วยลดขนาดของเนื้องอก ทำให้สามารถจัดการการผ่าตัดได้มากขึ้น การบำบัดแบบเสริม (เคมีบำบัดและ/หรือการฉายรังสี) มักได้รับการแนะนำหลังการผ่าตัดเพื่อลดความเสี่ยงของการเกิดซ้ำของมะเร็ง ในกรณีที่ไม่สามารถผ่าตัดได้ อาจใช้การฉายรังสีหรือการฉายรังสีร่างกายแบบสามมิติ (SBRT) เป็นวิธีการรักษาเบื้องต้นได้ การบำบัดแบบกำหนดเป้าหมายและการบำบัดด้วยภูมิคุ้มกันอาจพิจารณาตามลักษณะเฉพาะของเนื้องอก ควรปรึกษาแผนการรักษาเฉพาะบุคคลกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ

โรคลุกลาม: การรักษามะเร็งปอดระยะลุกลาม ซึ่งมะเร็งแพร่กระจายไปยังอวัยวะหรือต่อมน้ำเหลืองที่อยู่ห่างไกล ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ รวมถึงสุขภาพโดยรวมของผู้ป่วย ขอบเขตและตำแหน่งของการแพร่กระจาย เนื้อเยื่อวิทยา ประวัติทางพันธุกรรม และ การตั้งค่าส่วนบุคคล เป้าหมายหลักคือการยืดอายุการรอดชีวิต บรรเทาอาการ และปรับปรุงคุณภาพชีวิต การบำบัดด้วยระบบ เช่น เคมีบำบัด การบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย และการบำบัดด้วยภูมิคุ้มกัน มีบทบาทสำคัญในการรักษามะเร็งปอดระยะลุกลาม

เคมีบำบัดมักเป็นวิธีการรักษาทางเลือกแรกสำหรับผู้ป่วยส่วนใหญ่ทั่วโลก และเกี่ยวข้องกับการใช้ยาที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายเพื่อฆ่าเซลล์มะเร็ง มักใช้สูตรเคมีบำบัดแบบผสมผสาน และการเลือกใช้ยาขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น ชนิดเนื้อเยื่อวิทยาของมะเร็ง และสภาวะสุขภาพโดยทั่วไปของผู้ป่วย การบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย ซึ่งออกแบบมาเพื่อปิดกั้นเส้นทางการส่งสัญญาณที่ขับเคลื่อนการเติบโตของเซลล์มะเร็ง เป็นทางเลือกที่สำคัญสำหรับผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมหรือตัวบ่งชี้ทางชีวภาพที่ระบุในเนื้องอก การบำบัดด้วยภูมิคุ้มกัน โดยเฉพาะสารยับยั้งจุดตรวจภูมิคุ้มกัน ได้ปฏิวัติการรักษามะเร็งปอดระยะลุกลาม ยาเหล่านี้ช่วยกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันให้รับรู้และโจมตีเซลล์มะเร็ง การรักษาเฉพาะที่ เช่น การฉายรังสีและการผ่าตัด อาจใช้เพื่อจัดการบริเวณที่แพร่กระจายหรือบรรเทาอาการที่เกิดจากการเติบโตของเนื้องอก